Ladyinter.com Homepage
Forum Home Forum Home > Ladyinter > Main Forum > ทั่วไป ที่นี่มีเพื่อน
  New Posts New Posts RSS Feed: โชคชะตาหรือฟ้าแกล้ง (Destiny of Love)
  FAQ FAQ  Forum Search   Register Register  Login Login

โชคชะตาหรือฟ้าแกล้ง (Destiny of Love)

Page  <1 234
Author
Oithip View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 18 Aug 2014
Location: Pattaya
Online Status: Offline
Posts: 83
Post Options Post Options   Quote Oithip Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Topic: โชคชะตาหรือฟ้าแกล้ง (Destiny of Love)
    Posted: 31 Jan 2016 at 02:20 - IP: 1.47.95.78 IP Information
เมื่อปีที่แล้วเหมือนอะไรๆจะดีขึ้น หลังจากที่เราสองคนวางแผนว่ากลับมาแล้วจะขอวีซ่าเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตครอบครัวด้วยกันที่โน่น แต่เหมือนอะไรต่อมิอะไรมันผิดพลาดไปหมด ไม่นานมานี้สามีได้ลาออกจากงานเนื่องจากทีาบริษัทปลดพนักงานออกทุกปี จนทำให้สามีตัดสินใจที่จะลาออกจากงานเพื่อหางานใหม่ที่ทำแล้วสบายใจขึ้น เพื่อความสุขของคนที่เรารัก เราไม่สามารถไปห้ามไม่ให้เขาได้ ซึ่งเหตุการณ์นี้มันก็ยิ่งมีผลกระทบกับเราทั้งคู่อีกแล้วค่ะ เนื่องจากอ้อยไม่สามารถยื่นเอกสารขอวีซ่าได้ช่วงที่สามีไม่มีรายได้และไม่มีงานทำ เลยทำให้ความฝันของเราต้องเลื่อนออกไปอีก (เท่าไหร่ก็ไม่รู้)

หลังจากที่สามีของอ้อยออกจากงาน เขาก็ตัดสินใจที่จะมาพักผ่อนที่เมืองไทยและใช้เวลากับเราให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งก่อนมาสามีของอ้อยได้บอกกับแม่ว่าจะมาพักผ่อนที่เมืองไทยสามเดือน และหว่างที่ใช้เวลาด้วยกันทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี จนวันหนึ่งที่เราเลิกงานกลับถึงบ้านประมาณหกโมงเย็น อ้อยรู้สึกแปลกใจว่าทำไมสามีเราเศร้าๆ ตาแดงๆ ผิดปกติ เลยพยายามถามเขา จนรู้มาว่ามีปัญหากับแม่ ปกติทุกสองหรือสามวันสามีอ้อยจะโทรหาแม่ค่ะ เขามีนิสัยคล้ายคนไทยคือรักพ่อแม่ แต่ก็ไม่คิดว่าแค่การโทรหากันจะสามารถมีปัญหาอะไรกันได้ ถามไปถามมาทราบมาว่า แม่สามีถามลูกชายว่าเมื่อไหร่จะกลับบ้าน ซึ่งลูกชายก็เคยบแกท่านก่อนมาว่าสามเดือน ไม่รู้วันนั้นลมอะไรจะไปจะมา แม่สามีใส่อารมณ์กับลูกหนักมาก ไม่พอใจที่ลูกมาใช้ชีวิตอยู่กับเรา และเขาต้องการให้ลูกชายกลับบ้านด่วน ซึ่งสามีอ้อยก้อตอบแม่ไปว่ายังกลับไม่ได้ จนทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกันอย่างนัก

คือจะมีบ้างไหมที่ชีวิตนี้จะราบรื่นบ้าง เข้าใจว่าอุปสรรคสามารถเกิดขึ้นกับทุกๆคน แต่อ้อยแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมอุปสรรคมันต้องเกิดขึ้นกับเราทั้งคู่เยอะแยะมากมายขนาดนี้

ขึ้นชื่อว่าเราเป็นเมีย เราคงไม่สามารถทำใจให้สบายได้ถ้าอยู่ดีๆเราต้องมานั่งเห็นสามีเราร้องไห้บ่อยๆ ถึงแม่สามีท่านจะไม่ค่อยชอบที่เราเป็นคนเอเชียแต่อย่างน้อยๆก็ยังมีญาติพี่น้องของเขาที่คอยให้กำลังใจอ้อยมาโดยตลอด...ได้แต่หวังว่าสักวันเราจะได้อยู่ด้วยกัน.

กระทู้นี้อ้อยขออนุญาตเก็บพื้นที่เล็กๆนี้ไว้ พอได้เขียนระบายความในใจเมื่อยามเศร้านะคะ...สำหรับใครที่ไม่ค่อยชอบเรื่องพวกนี้ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

Back to Top
kenny View Drop Down
Senior Member
Senior Member


Joined: 28 Nov 2010
Location: SA
Online Status: Offline
Posts: 447
Post Options Post Options   Quote kenny Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 31 Jan 2016 at 13:54 - IP: 59.101.190.1 IP Information
อดไม่ได้ที่จะเข้ามาคอมเมนท์ค่ะ ตัวเองก็เจอมาแบบคุณอ้อยค่ะ เเม่ผัวลูกสะใภ้เกลียดผู้หญิงเอเชีย กว่าจะฝ่าด่านมาได้ใช้เวลาหกปีเต็มค่ะ
เอาใจช่วยค่ะ สู้ๆ

Edited by kenny - 31 Jan 2016 at 13:55
Back to Top
Oithip View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 18 Aug 2014
Location: Pattaya
Online Status: Offline
Posts: 83
Post Options Post Options   Quote Oithip Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 31 Jan 2016 at 19:56 - IP: 1.47.159.247 IP Information
ดีใจแทนคุณKenny จริงๆค่ะ ของอ้อยเก้าปีกว่าจะสิบปีแล้วค่ะ ความเกรียจที่ท่านเคยมีให้ตั้งแต่วันแรกมากเท่าไหร่ วันนี้ยังคงเหมือนเดิม คนที่น่าสงสารที่สุดคือสามีอ้อยเองค่ะ.
Back to Top
Rose2012 View Drop Down
Senior Member
Senior Member


Joined: 26 Nov 2012
Location: Bkk
Online Status: Offline
Posts: 2056
Post Options Post Options   Quote Rose2012 Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 31 Jan 2016 at 21:34 - IP: 223.207.236.197 IP Information


    เข้ามาเป็นแนวร่วม จขกท. ด้วยคน   แต่ไม่ใช่เรื่อง  แม่ผัว ลูกสะไภ้ แต่เป็นเรื่องที่ คู่เราก็มี อุปสรรคเยอะเหลือเกิน    เราคิดว่า 9 ปี โดยที่ยังไม่ได้อยู่ด้วยกันซักที น่าพอจะการันตี ความอึด ความถึกของคู่เราได้นะค๊ะ  LOLLOL  หรือ บางทีอุปสรรคของคู่เราอาจจะ เยอะกว่า จขกท. ด้วยซ้ำ บางทีท้อจน แทบจะบอกเลิก หลายครั้ง  แต่ตอนนี้ ปลง แอนด์ ชิน ค่ะ LOL   เวลาผ่านไปแต่ เรา 2 คน ยังรักกันเหมือนเดิม คือ พวกเราไม่อยากเปลี่ยนใจไปรักคนใหม่แล้วหล่ะค่ะ เพราะ มันเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของกันและกันไปแล้ว  ยังไงขอเป็นกำลังใจให้ จขกท. นะค๊ะ Big smileTongue 


Edited by Rose2012 - 31 Jan 2016 at 21:35
Back to Top
Oithip View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 18 Aug 2014
Location: Pattaya
Online Status: Offline
Posts: 83
Post Options Post Options   Quote Oithip Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 31 Jan 2016 at 22:10 - IP: 1.47.159.247 IP Information
ขอบคุณค่ะคุนแอน อ้อยนึกว่าคู่อ้อยถึกและบึกบึนคู่เดียวซะอีก
Back to Top
lala10 View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 09 Jun 2010
Location: CH-swissgerman
Online Status: Offline
Posts: 4491
Post Options Post Options   Quote lala10 Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 01 Feb 2016 at 03:20 - IP: 178.193.159.226 IP Information
สู้ๆนะคะ_คือโชคชะตา_คบนานจนเกินจะเลิกเราข้าใจ_เป็นเราถอยตั้งแต่เคมีไม่เข้าละ_ขออภัย
กฎ_ของเรา_อย่าคบนานรีบมองอนาคต_ปิดเคสให้ไว_เพราะรักทางไกลไม่สนุก_เราไม่อยากทรมานตัวเอง_แต่อย่างว่าโชคช่วยด้วยนะคนเรา_ต้นร้ายปลายอาจจะดีSmile
หลังไมค์ไม่ต้องนะคะ ไอแอมโนบอดี้ โนเนมค่ะ พิมพ์ไทยทีไรผิดตกหล่นขออภัย000Happy New Year 2017.
/2560.Life is more happy.
Durch Schaden wird man klug.
Stille Wasser sind tief.
Back to Top
ลิงลม View Drop Down
Senior Member
Senior Member
Avatar

Joined: 21 Jul 2012
Online Status: Offline
Posts: 3341
Post Options Post Options   Quote ลิงลม Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 01 Feb 2016 at 08:22 - IP: 14.202.40.145 IP Information
บอกตรงๆว่า ถ้าพ่อแม่ ญาติพี่น้องมาก้าวก่ายชีวิตคู่ของลูกตัวเองมากเกินไป คู่นั้นมีปัญหาแน่นอน ของเราดีหน่อย ญาติพี่น้องพ่อแม่ของสามีอยู่แบบไม่ก้าวก่ายกัน ทำให้ชีวิตแต่งงานไม่ยุ่งเหยิง ถ้าจะเหยิงก็เหยิงเพราะเราสองคนหรือญาติพี่น้องฝ่ายไทยของเราเอง eekkk!!

สามีคุณอ้อยไม่น่ารีบลาออกจากงานเลยค่ะถ้าหากเขายังไม่ให้ออก เขาน่าจะอยู่ทนเพื่อวีซ่าของคุณอ้อยนิดนึง.

ชีวิตคนเรามันก็มีขึ้นมีลงกันทุกคนค่ะ. เราว่าเราเองก็มีความสุขกับการแต่งงาน การใช้ชีวิตที่เมืองนอก แต่มันก็ยังมีขึ้นมีลงให้เราตื่นเต้นเล่นได้อีก เอาใจช่วยคุณอ้อยค่ะ.

แม่สามีคุณอ้อยควรถอยห่างออกไปสักห้าถึงสิบก้าวนะคะ ควรปล่อยให้ลูกชายอยู่กับภรรยาตัวเอง เฮ้อ!!!

Edited by ลิงลม - 01 Feb 2016 at 08:23
" คิดดี ทำดี ชีวีมีสุข คิดทุกข์ ทำทุกข์ สุขไม่มี "
Things are beautiful when you love them.
Back to Top
Oithip View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 18 Aug 2014
Location: Pattaya
Online Status: Offline
Posts: 83
Post Options Post Options   Quote Oithip Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 01 Feb 2016 at 22:46 - IP: 1.47.159.197 IP Information
พี่ชายและพี่สะไภ้ก็ช่วยกันพูดกับแม่สามีค่ะ ชวนให้ท่านขายบ้านและไปซื้อบ้่นที่อยู่ใกล้ๆกับเขา เขาจะได้ดูและท่านได้ และที่สำคัญสามีอ้อยจะได้มีชีวิตส่วนตัวมากขึ้น ไม่ใช่แค่พี่เขยพี่สะไภ้ที่พูด ญาติๆทุกคนพยายามช่วยพูดกับท่านให้ลดกำแพงในใจลงบ้าง แต่คำตอบที่ทุกคนได้รับคืออย่ามายุ่งกับเรื่องของแกค่ะ ลำบากใจจริงๆ ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะทนไม่ได้ คงได้หาคนรักใหม่ไปแล้ว แต่สำหรับอ้อยไม่ง่ายเลยค่ะที่จะทิ้งคนที่เรารัก และเขาก็รักเราขนาดนี้ไปได้..นับวันเขาก็ยิ่งทำให้เราเห็นว่าเขารักเรามากขึ้นทุกวันค่ะ ไม่มีวันไหนน้อยลงเลย...เรื่องอนาคตก็ยังไม่รู้ค่ะว่าจะเป็นอย่างไร แต่ตอนนี้พร้อมที่จะรอต่อไป และพร้อมที่จะอยู่ข้างสามีอ้อยเสมอค่ะ

Back to Top
Rose2012 View Drop Down
Senior Member
Senior Member


Joined: 26 Nov 2012
Location: Bkk
Online Status: Offline
Posts: 2056
Post Options Post Options   Quote Rose2012 Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 10 Feb 2016 at 20:34 - IP: 171.5.156.212 IP Information
สรุปแม่สามีคุณอ้อย อคติ ล้วนๆ ต้องปล่อยแกค่ะ เราทำหน้าที่ภรรยาและลูกสะไภ้ให้ดีที่สุดต่อไปค่ะ

"คนตาบอดน่าคบหา มากกว่าคนใจบอดค่ะ"

Back to Top
Oithip View Drop Down
Groupie
Groupie
Avatar

Joined: 18 Aug 2014
Location: Pattaya
Online Status: Offline
Posts: 83
Post Options Post Options   Quote Oithip Quote  Post ReplyReply Direct Link To This Post Posted: 01 Jun 2018 at 08:24 - IP: 10.65.146.181 IP Information
สวัสดีค่ะพี่ๆเพื่อนๆทุกๆคน

นานแล้วที่อ้อยห่างหายไป..เมื่อสามปีที่แล้วอ้อยได้เข้ามาระบายเรื่องราวทั้งความรักทั้งความทุกข์ต่างๆนาๆไว้​ วันนี้เลยอยากจะเข้ามาเขียนต่อให้จบ​ และคิดว่าการเขียนครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วค่ะ
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณกำลังใจจากทุกๆคนเลยนะคะ... กว่าจะผ่านเหตุการณ์และเรื่องราวต่างๆมาได้​ เล่นเอาท้อไปหลายตลบเหมือนกันค่ะ

ต่อเลยนะคะ...
หลังจากที่สามีอ้อยใช้เวลาสามเดือนที่ไทย​ช่วงตกงาน.. ก่อนกลับหนึ่งอาทิตย์ก็ได้รับอีเมล์ตอบกลับจากบริษัทฯแห่งหนึ่งให้ไป​สำภาษงานค่ะ.. สวรรค์ยังพอมีใจสรุปว่าได้งานนี้จริงๆค่ะ​ และยิ่งกว่านั้นบริษัทนี้เริ่มเงินเดือนให้เท่าเงินเดือนล่าสุดที่ได้รับจากที่เก่า​ มิหนำซ้ำมีอาหารเครื่องดื่มทานฟรีสามมื้อ​ ด้วยความที่สามีเป็นคนใส่ใจงานที่ทำ​ บริษัทฯเค้าแอบเห็นเลยได้เลื่อนตำแหน่งภายในหนึ่งปีและปรับเงินเดือนขึ้นให้อีกค่ะ.. จากที่ทุกข์ใจมาหลายเดือนเราทั้งคู่ก็เริ่มมีกำลังใจและความหวังขึ้นมาอีกครั้ง.

พอสามีได้งานทำเราก็เริ่มวางแผนเรื่องการย้ายมาอยู่ที่อังกฤษอีกครั้งค่ะ​ อ้อยเริ่มเช็คข้อมูลต่างๆเรื่องงานที่เราสามารถพอจะทำได้รวมถึงรายได้ที่จะได้รับจากงานนั้นๆ​ และแล้วก็มีอาชีพๆหนึ่งที่อ้อยคิดว่าจะทำได้และอยากทำคือ​ "งานนวด" ค่ะ​ ตอนแรกสามีไม่มั่นใจในงานนี้เพราะชื่อเสียงคำล่ำลือไม่ค่อยดีเท่าไหร่​ แต่สุดท้ายเค้าก็ยอมใจเราค่ะ.

เริ่มจากการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่​ เดือนกันยายน​ ปี​ 2016​ ด้วยการลาออกจากงานที่ทำอยู่เพื่อไปลงคอร์สเรียนนวดแบบเต็มตัวสองเดือนที่วัดโพธิ์​ หลังจากเรียนเสร็จอ้อยก็ได้มาสมัครงานที่ร้านนวดในพัทยา​ โดยเลือกร้านที่ขาวสะอาดและลูกค้าเยอะที่สุดเพื่อสะสมประสบการณ์และฝึกฝนตนเอง​และในขนะเดียวกันอ้อยก็ได้หาข้อมูลและเก็บรายละเอียดการขอวีซ่าติดตามสามีไปด้วย...

หลังจากอ้อยได้สะสมประสบการณ์การนวดและฝึกมือมาหนึ่งปีกว่า​ อ้อยได้ยื่นเรื่องขอวีซ่าด้วยตนเองเดือนกันยายน​ 2017​ รอผลพิจารณาสามเดือนเต็มจนกระทั่งเดือนมกราคม​ ปี​ 2018​ อ้อยได้รับข่าวดีคือได้รับวีซ่าตามที่ขอ

อีกความประทับใจที่อยากเล่า
ในจดหมายแนะนำตัวที่อ้อยยื่นขอวีซ่า​ อ้อยเล่าเรื่องราวต่างๆตลอดสิบปีไปในจดหมายฉบับนั้น​ และในจดหมายอ้อยได้ขอความเมตตาจากสถานทูต​ให้อนุญาต​ให้อ้อยได้เดิอนทางวันที่​ 8​ มกราคม​ และไปถึงวันที่​ 9​ เพราะนั่นคือวันครบรอบแต่งงาน​ เพราะครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่เราจะได้ฉลองการเริ่มชีวิตใหม่ในวันครบรอบแต่งงานของเรา​ และสิ่งที่น่าประทับใจก็เกิดขึ้นเมื่ออ้อยได้รับเล่มพาสปอร์ตคืนและในนั้นระบุวันที่เราขอ... เวลานั้นมีความตื้นตันใจมากค่ะที่ทางสถานทูตเห็นใจเรา​ และทำให้รู้ว่าเขาอ่านข้อความของเราทุกบรรทัด

พอมาถึงอังกฤษก็ยังประสบปัญหา​อีกเช่นเคยค่ะ​ คือเราหาห้องเช่าในทำเลที่อยากอยู่ไม่ได้​ โชคดีที่เพื่อนของสามีเขาเสนอให้ไปอยู่ที่บ้านของเขาจนกว่าเราจะหาที่พักได้ค่ะ​ ในขนะนั้นเราก็ได้อาศัยบ้านเพื่อนสามีนี่ล่ะค่ะเป็นที่ซุกหัวนอน​ โดยที่ทางแม่สามีก็ไม่ได้เอ่ยปากให้ความช่วยเหลือแต่อย่างใดทั้งๆที่บ้านท่านเองก็อยู่ห่างออกไปแค่สิบนาที

ระหว่างที่อาศัยอยู่กับคนที่เราไม่เคยชินมันทำให้เราทั้งคู่อึดอัดมากค่ะ​ เพราะเพื่อนของสามีค่อนข้างจุกจิก​ ทั้งเรื่องกลิ่นอาหาร​ เรื่องเศษอาหาร​ จริงๆก็ทุกๆเรื่อง​ แต่เค้าเป็นคนใจดีค่ะคงผิดที่เราที่ไม่ค่อยเรียบร้อยเอาเท่าไหร่​ เราเลยมานั่งจับเข่าคุยกันเรื่องที่อยู่​ จนแล้วจนรอดเราตัดสินใจซื้อแฟลตค่ะ​ เอกสารทุกอย่างทุกอย่างผ่านไปด้วยดี​ ออ.. วนกลับไปเรื่องที่ทำงานเก่าสามี​ ตอนที่สามีลาออกทางบริษัทให้เงินมาก้อนหนึ่งถ้าเป็นเงินบ้านเราก็หลักล้านอยู่ค่ะ​ เราเลยได้เงินก้อนนี้มาเดินเรื่องวีซ่าและได้ดาวน์ห้องของเราค่ะ

เอาภาพมาฝากค่ะ



พอเราย้ายเข้าบ้านใหม่​ ทางแม่สามีก็เริ่มมีบทบาทค่ะ​ แต่ครั้งนี้ทำเอาเราสองคนช็อคมากคือ​ ท่านมาดีค่ะ​ มาช่วยติดผ้าม่าน​ ทำห้อง​ ทำความสะอาดให้​ ซื้อที่นอนหมอนมุ้ง​ เครื่องใช้ในครัวให้ค่ะ​ ตามที่เห็นค่ะ.. ท่านก็มาช่วยแบบเขินๆ​ หลังจากที่เราไม่เข้าใจกันมากว่าสิบปี​ วันนี้อ้อยและแม่สามีเริ่มมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นแล้วค่ะ​ เวลาเราไม่สบายท่านก็ชอบแอบถามไถ่จากลูกชาย​ และช่วงที่เราย้ายเข้าบ้านใหม่ท่านก็อาสาขับรถพาไปซื้อของค่ะ​ เป็นธุระให้เยอะจริงๆ


เราเป็นคนไทยค่ะ... คนดีมาเราดีตอบ​ คนไหว้มาเราไหว้กลับ​ ตอนนี้รู้ว่าทานชอบทานแค็บหมู​ ลูกสะไภ้ไทยอย่างเราหรือจะไม่จัดให้.. ใช่มั้ยคะ

และยังมีความโชคดีอีกอย่างค่ะ​ คือเรื่องงาน.. หลังจากหนึ่งเดือนที่มาอยู่อังกฤษอ้อยได้ทำงานร้านนวดใกล้บ้านและมีรายได้เป็นของตัวเองเป็นกอบเป็น​ สามารถส่งเสียทางบ้านได้โดยไม่ต้องรบกวนกระเป๋าสามี

การที่เราเกิดมารำบากตั้งแต่เด็ก​ ตอนนี้ความรำบากทั้งหมดที่ผ่านมามันย้อนกลับมาเป็นภูมิคุ้มกันเราแล้วค่ะ​ เราสามารถทำงานนอกบ้าน​ ในบ้าน​ งานสวน​ งานซ่อมแซมต่างๆนาๆ​ ตอนนี้ทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เคยทำให้เรารำบากมันกลายเป็นความสามารถที่ทำให้คนรอบข้างได้ภูมิใจ​ ระยะเวลา​ 11​ ปี​ ความอดทนทั้งหมดนี้​ ตอนนี้ได้เอาชนะใจแม่สามีได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ​

ท่านคงภูมิใจที่ได้ลูกสะไภ้เก่งทุกอย่าง​ ช่วงนี้ท่านกำลังอยู่ในช่วงเห่อแค็บหมูแบบไทย​ค่ะ​ เที่ยวเอาไปแจกข้างบ้านกินและบอกกับทุกคนว่าลูกสะไภ้ทำค่ะ.

อ้อ.. จนถึงปัจจุบันนี้เบบี๋ก็ยังไม่มีนะคะ​ 555+

ต่อจากนี้ไปอ้อยขอให้อย่ามีอะไรมาขัดขวางหรือเป็นอุปสรรค​อะไรอีกเลยค่ะ​ เหนื่อยมามากกับเวลาสิบกว่าปี

ทั้งหมดนี้ขอขอบคุณกระทู้นี้ที่ทำให้ได้พอพูดคุยระบายความสุขความทุกข์​ และขอขอบคุณอีกครั้งสำหรับกำลังใจจากทุกๆท่านค่ะ

ขอให้ทุกท่านประสบแต่ความสำเร็จและมีแต่ความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไปนะคะ

คิดถึงเสมอ
อ้อย
Back to Top
Page  <1 234

Forum Jump Forum Permissions View Drop Down



This page was generated in 0.172 seconds.
ติดต่อทีมงานฯ Ladyinter.com ได้ที่ editor@thaicomp.com

free counters